Omgevingsmanagement in de praktijk: achter ieder perceel schuilt een verhaal

“Hoeveel grond hebben jullie eigenlijk nodig?” en “Waarom op mijn perceel?” zijn vaak de eerste vragen die ik krijg wanneer ik aanschuif aan de keukentafel bij een grondeigenaar. Logische vragen, want voor veel mensen betekent een perceel veel meer dan alleen een stuk grond. Het is hun woning, hun bedrijf of familiebezit dat soms al generaties lang in de familie is.

Op dit moment werk ik aan een project in de omgeving van Anna Paulowna, waarbij het elektriciteitsnet wordt verzwaard om klaar te zijn voor de groeiende vraag naar elektriciteit. Om deze netverzwaring mogelijk te maken, worden nieuwe middenspanningskabels aangelegd. Een belangrijk onderdeel van mijn werk is het in gesprek gaan met grondeigenaren om medewerking te verkrijgen voor het vestigen van zakelijke rechten.

Op papier klinkt dat misschien vooral als een juridisch proces, maar in de praktijk draait het vooral om mensen. Dat betekent veel gesprekken aan de keukentafel. Ik ga langs bij bewoners en agrariërs om uit te leggen waarom de werkzaamheden nodig zijn, welke impact deze hebben op hun perceel en hoe we samen tot een passende oplossing kunnen komen.

Juist de omgeving van Anna Paulowna maakt deze gesprekken bijzonder. In deze regio speelt de bollenteelt een grote rol. Dat brengt andere vraagstukken met zich mee dan in een stedelijke omgeving. Zo moet de planning van werkzaamheden zorgvuldig worden afgestemd op de teeltseizoenen. Daarnaast spelen onderwerpen als drainage, bereikbaarheid van percelen en de gevolgen voor de bedrijfsvoering een belangrijke rol.

Wat ik het mooiste vind aan dit werk, zijn de mensen die je ontmoet. Geen gesprek is hetzelfde. De ene keer spreek ik iemand die al generaties lang op dezelfde plek woont en vol passie vertelt over het familiebedrijf. De andere keer schuif ik aan bij iemand die vooral praktische vragen heeft over de werkzaamheden op zijn perceel. Achter ieder perceel schuilt een persoonlijk verhaal.

Juist door oprechte interesse te tonen en goed te luisteren, ontstaat wederzijds begrip. Niet ieder gesprek leidt direct tot overeenstemming, maar door transparant te zijn over de nut en noodzaak van het project en samen naar oplossingen te zoeken, ontstaat vaak vertrouwen.

En dat vertrouwen is uiteindelijk waar het om draait. Wanneer een grondeigenaar besluit mee te werken en een overeenkomst kan worden gesloten, voelt dat als een gezamenlijk succes. Niet alleen omdat er een handtekening wordt gezet, maar vooral omdat je samen tot een oplossing bent gekomen die voor alle partijen werkt.

Voor mij maakt die combinatie van techniek, belangen en persoonlijke verhalen het vak van omgevingsmanager zo mooi. Geen dag is hetzelfde en achter iedere voordeur wacht weer een nieuw verhaal.

— Samantha Plekker, Omgevingsmanager